Οι σκαλωσιές μπορούν να χωριστούν με βάση διάφορα κριτήρια, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, η δομή, ο σκοπός, η μέθοδος αγκύρωσης, η απαιτούμενη τεκμηρίωση ή τα υλικά από τα οποία κατασκευάστηκαν μεμονωμένα στοιχεία.
Η ταξινόμηση των ικριωμάτων ανάλογα με τη δομή επιτρέπει τη διάκριση 4 βασικών τύπων αυτών των κατασκευών:
σκαλωσιές με ορθοστάτες – όπου τα στηρίγματα αποτελούνται από μόνους κάθετους πόλους που ονομάζονται ορθοστάτες·
σκαλωσιές πλαισίου – στις οποίες τα στηρίγματα είναι επίπεδες δομές πλαισίου·
σκαλωσιές με βάσεις – που αποτελούνται από δύο ή περισσότερες βάσεις και μια πλατφόρμα εργασίας·
σκαλωσιές υποστήριξης – με πλατφόρμα εργασίας που βασίζεται σε βραχίονες που συνδέονται με την οκοδομή.
Μεταξύ των σκαλωσιών με ορθοστάτες διακρίνονται τα ακόλουθα:
μη συστημικές σκαλωσιές – οι λεγόμενες σκαλωσιές με σωλήνες και συζεύκτες,
σύστημικές αρθρωτές σκαλωσιές, τα λεγόμενα αρθρωτό σύστημα – ένα σύστημα στο οποίο οι εγκάρσιες ράβδοι και οι ορθοστάτες είναι ξεχωριστά στοιχεία και υπάρχει ένας προκαθορισμένος χώρος μεταξύ των ορθοστατών (μονάδα) για τη σύνδεση άλλων στοιχείων σκαλωσιάς.
Τα παραπάνω δείχνουν επίσης μια άλλη διαίρεση των σκαλωσιών – ανάλογα με την απαιτούμενη τεκμηρίωση. Σύμφωνα με αυτό το κριτήριο, οι σκαλωσιές μπορούν να χωριστούν σε:
α) συστημικές – κατασκευές από προκατασκευασμένα στοιχεία, στα οποία όλες οι διαστάσεις του δομικού πλέγματος ή τουλάχιστον ένα μέρος τους επιβάλλονται σαφώς από συνδέσμους που σχετίζονται στενά με αυτά τα στοιχεία. Η απαιτούμενη τεκμηρίωση είναι οι οδηγίες χρήσης του κατασκευαστή ή οι οδηγίες χρήσης του κατασκευαστή και ένας μεμονωμένος σχεδιασμός. Εξαρτάται με ποιον τύπο συστημικής σκαλωσιάς έχουμε να κάνουμε. Μπορεί να είναι:
τυπική σκαλωσιά – για τη συναρμολόγηση και τη λειτουργία τη οποίας είναι αρκετές οι οδηγίες συναρμολόγησης και χρήσης (οδησκίες χρήσης, εγχειρίδιο κατασκευαστή, τεχνικη και κινητοκή τεκμηρίωση.
μη τυποποιημένες σκαλωσιές – όπου, εκτός από τις οδηγίες συναρμολόγησης και χρήσης, απαιτείται επίσης ένας μεμονωμένος σχεδιασμός.
β) μη συστημικές – με σωλήνες και συνδέσμους ή ξύλινες, για τις οποίες απαιτείται πάντα μεμονωμένος σχεδιασμός.
Τα συστημικά ικριώματα μπορούν επίσης να ταξινομηθούν, μεταξύ άλλων, σύμφωνα με τις ακόλουθες παραμέτρους:
φορτίο υπηρεσίας (6 κατηγορίες – φορτίο από 0,75 έως 6,00 kN/m2)·
πλατφόρμες και τα στηρίγματα τους (με ή χωρίς δοκιμή μάζας πτώσης)·
πλάτος (από 0,6 m έως πάνω από 2,4 m)·
προστατευτικό κάλυμμα (χωρίς κάλυμμα, με προστατευτικό πλέγμα ή μουσαμά).
μέθοδος πρόσβασης κατακόρυφα (με σκάλα ή σκαλοπάτια).
Ένας άλλος παράγοντας που μπορεί να ληφθεί υπόψη κατά την ταξινόμηση των ικριωμάτων είναι ο σκοπός τους. Με αυτόν τον τρόπο διακρίνουμε:
σκαλωσιές εργασίας – κτιριακές κατασκευές, προσωρινές κατασκευές από τις οποίες μπορούν να εκτελούνται εργασίες σε ύψος, για τη συγκράτηση ατόμων, υλικών και εξοπλισμού ή προσωρινές κατασκευές που απαιτούνται για την εξασφάλιση ασφαλούς χώρου εργασίας κατά την κατασκευή κτιρίων, κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης, επισκευής ή κατεδάφισης κτιρίων και άλλων κατασκευών και την εξασφάλιση της απαραίτητης πρόσβασης·
προστατευτικές σκαλωσιές – κτιριακές κατασκευές, προσωρινές, που χρησιμοποιούνται για την προστασία ανθρώπων και αντικειμένων από πτώση από ύψος.
σκαλωσιές στήριξης (φέρουες, στήριξης) – προσωρινή στήριξη τμήματος της κατασκευής όταν δεν έχει αποκτήσει μόνη της την πλήρη φέρουσα ικανότητα και για τη μεταφορά των φορτίων της.
Ανάλογα με τη μέθοδο χρήσης, οι σκαλωσιές μπορούν να χωριστούν σε:
σταθερές – δομές που πρέπει να αποσυναρμολογηθούν στα συστατικά μέρη τους ενώ μετακινούνται·
κινητές (μεταφερόμενες) – προορίζονται για πολλαπλή χρήση στο εργοτάξιο, προσαρμοσμένες σε οριζόντια μετατόπιση (π.χ. με τροχούς, ρολά, ολισθητήρες κ.λπ. χωρίς τη δική τους μόναδα κίνησης) χωρίς την ανάγκη αποσυναρμολόγησης στα συστατικά μέρη του. Ένας ειδικός τύπος κινητών σκαλωσιών είναι τα λεγόμενα σταθερά ικριώματα με δυνατότητα μεταφοράς, εξοπλισμένα με ιμάντες για προσάρτηση σε συσκευές ανύψωσης – ένα παράδειγμα αυτού είναι οι σκαλωσιές οπλισμού, που επανατοποθετούνται πολλές φορές στο εργοτάξιο με γερανό.
Λαμβάνοντας υπόψη τη μέθοδο αγκύρωσης, υπάρχουν δύο τύποι σκαλωσιών:
ανεξάρτητες – άσχετες με τη δομή ή το έδαφος, η σταθερότητα των οποίων (η ικανότητα διατήρησης αμετάβλητης θέσης και σχήματος υπό την επίδραση εξωτερικών δυνάμεων) προκύπτει από τη δική τους κατασκευή·
τοίχου – η σταθερότητα του οποίου εξασφαλίζεται με αγκύρωση στην οικοδομή.
Τέλος, οι σκαλωσιές χωρίζονται ανάλογα με το υλικό από το οποίο κατασκευάζονται τα επιμέρους στοιχεία. Μπορείτε να διακρίνετε εδώ:
α) χαλύβδινες σκαλωσιές – σκαλωσιές στις οποίες η συντριπτική πλειονότητα των στοιχείων είναι κατασκευασμένα από χάλυβα (εξαίρεση μπορεί να είναι, για παράδειγμα, ξύλινες πλατφόρμες, πλατφόρμες επικοινωνίας αλουμινίου-κόντρα πλακέ ή φορείς αλουμινίου)·
β) σκαλωσιές αλουμινίου – κατασκευασμένες από κράματα αλουμινίου, που χρησιμοποιούνται συχνότερα ως κινητά ικριώματα·
γ) ξύλινες σκαλωσιές – προσωρινές βοηθητικές ξύλινες κατασκευές που διευκολύνουν την ανέγερση, το φινίρισμα ή την ανακαίνιση κτιρίων:
σκαλωσιές τοίχου μονής σειράς,
σκαλωσιές τοίχου διπλής σειράς,
σκαλωσιά τοίχου με σκάλα,
σκαλωσιές εξώθησης,
σκαλωσιές σε βάσεις·
δ) σκαλωσιές από μπαμπούς·
ε) σκαλωσιές από πλαστικό·
Οι σκαλωσιές από χάλυβα και αλουμίνιο ανήκουν σε μια ομάδα ικριωμάτων – μεταλλικών σκαλωσιών κατασκευής και συναρμολόγησης, για τη συναρμολόγηση της οποίας στην Πολωνία απαιτείται η ολοκλήρωση εκπαίδευσης και η επιτυχία σε εξέταση για την απόκτηση των κατάλληλων προσόντων – με την καταχώρηση στο βιβλίο χειριστή των μηχανών εργασίας: “μεταλλικές σκαλωσιές κατασκευής και συναρμολόγησης” – συναρμολόγηση και αποσυναρμολόγηση.